Diving Place Details

Name: Bałtyk - Zatoka Pucka
Diving Place Type: Sea
Max depth [m]: 55
Country: Poland, Pomeranian
Latitude: 54° 32’ 59” N
Longitude: 18° 41’ 11” E
Confirmed: Yes
Description
Zatoka stanowi zachodnią część Zatoki Gdańskiej. W zatoce zlokalizowanych jest wiele wraków na różnych głębokościach i o różnym poziomie trudności nurkowań. Przejrzystość wody jest bardzo zmienna od kilku do kilkunastu metrów. Jednym zdaniem: wraki dla każdego!
 
Diving Spots
Centers
Non-commercial diving ads
Action
Name
Description
Max depth [m]
SelectQuo VadisNurkowanie zaczynamy przy falochronie poru marynarki wojennej. Dekoracje z filmu Quo Vadis zaczynają sie na wysokości głowki falochronu na ok.7 m, Nurkowanie można rozpocząc od namalowanej na ścianie falochronu flagi nurkowej 2,5m - potem powoli 50m do 7-9 m , a potem dosyć ostro w dół do 27 - 30m są wazy , misy , amfory , szczątki kolumn - wszystko skrzętnie powiązane i oporęczowane a także obrośnięte slimakami. Temp. wody 3, widoczność ,poniżej 9 m doskonała , noc zaczyna się od 15 m .<tekst z www.myslin.net> 30
SelectKanonierkaDokładne namiary gps 54:35:28,1:N i 18:48:09,3:E Wrak kanonierki, to tak naprawdę KFK UJ 301 (II) Okręt wojenny używany przez Kriegsmarine. Okręt niemiecki klasy KFK ; KriegsFischkutter typ G. Egzemplarz KFK 532 został zbudowany w roku 1944 w świnoujskiej stoczni Gebr. Burmester. Nosi oznaczenie Vs 912 od 09.44. Od 30.10.1944 jako UJ 301 zostaje przydzielony do nowo powstałej formacji w Świnoujściu 3 flotylli Ujager. Od 10.1944 do stycznia 1945 stacjonuje w Piławie, w ramach 9 dywizji zabezpieczenia. Następnie przeniesiony do Gdyni, gdzie stacjonuje do marca 1945. Później przeniesiony na Hel w ramach formacji do osłony konwojów i osłony przeciwlotniczej. Do dnia zatopienia, czyli 08.04.1945 służy w Marineoberkomando Ost. Wymiary Długość 24 m Szerokość na owrężu 6,25 m Zanurzenie 2,82 m Wyporność 110 BRT . Napęd 1 pięcio cylindrowy motor Diesla, 1 czterołopatowa śruba o średnicy 1,30 m. Prędkość maksymalna w zależności od modelu 8,2 do 9,24 kts. . Uzbrojenie 1 x 3,7cm i/lub do 4 x 2,0cm, min. 6 bomb głębinowych. Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku 27 m Głębokość na dnie 32m na wraku często występują silne prądy. <tekst z www.balticwrecks.com> 32
SelectKuterMały wrak niedaleko Jastarni"Kuter" (ok.20 m). Niezbyt długi, (ok. 20m) dobrze zachowany kadłub. Można wpłynąć do ładowni. Wyrażnie widoczne wręgi kadłuba. Wart odwiedzenia w drodze na Delfina lub jako drugi wrak po Groźnym. <tekst z nur.of.pl> 20
SelectHolownik potocznie AbeilleHolownik parowy morski. Brak jakichkolwiek danych o miejscu, dacie wodowania, przebiegu służby oraz o dacie i okolicznościach zatonięcia. Z dotychczasowych ustaleń wynika, że statek został zbudowany we wczesnych latach XX wieku, lub na przełomie XIX i XX wieku i zatonął najprawdopodobniej przed rokiem 1924. Najbardziej prawdopodobną przyczyną zatonięcia mogły by być czynniki inne niż działania wojenne. Nazwa Abeille no.8 jest absolutnie błędna. . Wymiary długość ok. 37,50 m Szerokość na owrężu ok. 7,40 m Zanurzenie Wyporność . Napęd Silnik parowy z trzema kotłami Brak danych . Uzbrojenie Brak . Głębokości: Najmniejsza głębokość na wraku 32,5 m Głębokość na dnie 47 m. Pozycja 54° 35? 38,70" N 18° 47? 27,70" E, <tekst z www.balticwrecks.com>47
SelectZAG-5Kuter rybacki Kuter ZAG-5 został zbudowany w 1958 roku w Stoczni Rybackiej w Ustce, pierwotne oznaczenie KU -160ł. Kadłub drewniany. Kuter zatonął około 1981 roku w czasie sztormu z powodu przepełnionej ładowni. Potwierdziły to informacje zawarte we Wiadomościach Żeglarskich (WŻ 117/810) i w Polskim Rejestrze Statków. Kuter ZAG 5 należał do Stanisława Iwana, który zginął podczas katastrofy. Dane zaczerpnięte z ?Weryfikacja fińskiej klasyfikacji zagrożenia środowiska morskiego poprzez wrak: http://wwwzoo.im.gda.pl/homepage/328/wraki.html?. Jak do tej pory nie udało się nam potwierdzić powyższych informacji. Wymiary:Długość 15,63 m Szerokość na owrężu 4,90 m Zanurzenie 1,90 m Napęd: Jeden silnik spalinowy, dwusuwowy typu PUCK A-4 wyprodukowany w 1957 roku w Puckich Zakładach Mechanicznych (nr 34/30). Silnik posiadał cztery cylindry o mocy 74 kM. Uzbrojenie:Brak Głębokości: Najmniejsza głębokość na wraku 24 m Głębokość na dnie 28 m <tekst z www.balticwrecks.com>28
SelectK18 BryzaPozycja 54° 36? 21,70" N 018° 47? 39,10" E .Jednostka K-18 była kutrem projektu 722 zbudowanym w Gdańskiej Stoczni Rzecznej w Gdańsku ? Stogi. Bryza rozpoczęła służbę 10 stycznia 1965 roku. Kadłub kutra stalowy, całkowicie spawany, zbudowany jest z sześciu bloków złożonych z sekcji płaskich i przestrzennych. Kształt kadłuba wypornościowy z wychyloną do przodu dziobnicą oraz znacznym wzniosem pokładu. Stateczność i niezatapialność kutra była zapewniona dla wszystkich wypadków eksploatacyjnego załadowania przy symetrycznym i niesymetrycznym zatopieniu jednego dowolnego przedziału, przy tym stateczność awaryjna i wysokość burty uszkodzonego kutra odpowiadał wymaganiom przepisów zabezpieczenia niezatapialności statków Rejestru ZSRR z 1962 roku dla statków pasażerskich. Dno za wyjątkiem rejonu od 2-7 wręgi (zbiornik wody) jest pojedyncze na całej długości statku. Stępka płaska na całej długości statku o wymiarach 1300 x 8 mm. Stępka przechyłowa o wymiarach 300 x 8 mm, wzmocniona przyspawanym na krawędzi prętem. Nadbudówka spawana rozciąga się od 5? 40 wręgi. Sterówka o kształcie opływowym konstrukcji spawanej. Kuter mógł przewozić pasażerów. W tym celu zabezpieczono 28 miejsc siedzących na kanapach i składanych ławkach w tylnim pomieszczeniu nadbudówki. W dolnym pomieszczeniu nadbudówki liczba siedzących miejsc na kojach i ławkach 24. Razem możliwa ilość miejsc siedzących dla pasażerów wynosiła 52. Do napędu statku przyjęto dwa silniki wysokoprężne pracujące każdy na swej linii wałów poprzez przekładnie redukcyjno-nawrotne. Odprowadzenie spalin przez tłumiki i rury wydechowe do komina. Sterowanie silników ? odległościowe ze sterowni ? przy pomocy serwomotorów systemu przekładni liniowych. Maszynownia usytuowana jest w części środkowej statku pod pokładem głównym pomiędzy wręgami 23 i 31. Szyb maszynowy przechodzi przez pokład, sterówkę i zakończony jest kominem. Śruby napędowe ? trzyskrzydłowe. Do 1978 roku jednostka miała nazwę kuter pasażersko-transportowy "Bryza", a po otrzymała nową nazwę - kuter łącznikowy. Bryza służyła w 43 Dywizjonie Pomocniczych Jednostek Pływających w 9 Flotylli Obrony Wybrzeża w Helu. Służbę w Marynarce Wojennej RP zakończyła w 2001 roku. Po wycofaniu jednostka została sprzedana Lidze Morskiej i Rzecznej. Odkupiona w maju 2008 roku przez miasto Hel od firmy zajmującej się złomowanie starych statków w celu zatopienia w wodach zatoki niedaleko portu Hel jako atrakcja dla płetwonurków. Jednostkę zatopiono w dniu . Informacje i zdjęcia udostępnił prowadzący projekt Karol Wójcik (www.k18bryza.helonline.pl). Na zdjęciach K18 w latach 70-tych. Wymiary Długość 28,82 m Szerokość 6,20 m Zanurzenie 1,85 m Wyporność 135 t załoga 12 marynarzy (+36 pasażerów) . Napęd 2 silniki wysokoprężne "WOLA" o mocy 300 KM 2 trój łopatowe śruby prędkość 11 kn zasięg 1100 nm . Uzbrojenie brak . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku 10,5 m Głębokość na dnie 21,7 m<tekst z www.balticwrecks.com> 21
SelectDrewniakNowo odkryty wrak nazwany przez nas:"Drewniak". Spoczywa na głębokości 25 m. Jest to jednostka drewniana, głędboko zasypana w piasku. Widać wyraźnie zarys burt, jak i złamany maszt o średnicy ok.80cm. Według naszej oceny jest to jednostka przybrzeżna kursująca między Gdańskiem a Rewą w końcu XIX wieku. Przy nurkowaniu trzeba liczyć się z występującym tu silnym prądem. Dokladnenamiary gps 54:36:15,4:N i 18:36:46:3:E <tekst z nur.of.pl> 25
SelectStuttgartPozycja 54° 33? "N 18° 36? "E . Przebieg służby STUTTGART Statek pasażerski o napedzie mechanicznym. Napędzany dwoma maszynami parowymi 3 cylindrowymi. Statek posiadał cztery kotły parowe. Wyposażony w dwie śruby o stałym skoku. Załoga 297 osób (dokładnie nie ustalono). Budowę rozpoczęto w marcu 1923 roku w stoczni AG Vulcan w Szczecinie (plany numer 690). Zwodowany został 31 lipca 1923 roku, a do służby w North German Lloyd został oddany 4 stycznia 1924 roku. 15 stycznia 1924 roku wypłyną w dziewiczą podróż na trasie Bremenhafen - Nowy Jork. W 1930 roku przeniesiony na linie Far East. (na daleki wschód). W 1938 sprzedany do Deutsche Arbeitsfront (DAF) w Hamburgu. Zarządzał nim w dalszym ciągu North German Lloyd. W maju 1939 roku wraz z innymi statkami (Robert Ley, Wilhelm Gustloff, Sierra Cordoba, Der Deutsche) wraca z Hiszpanii, skąd zabrał Legion Kondor, do Niemiec. W sierpniu 1939 zaanektowany przez Kriegsmarine jako Lazarettschiffe "C" (statek szpitalny). W latach 1939-1943 służy jako statek szpitalny w Norwegii. W październiku 1943 roku zbombardowany podczas amerykańskiego nalotu na Gdynie. Trafiony bombą bardzo szybko staną w płomieniach wraz z rannymi na pokładzie. Przeżyła zaledwie garstka obecnych w tym czasie na pokładzie. Płonący statek wyprowadzono z portu i zatopiono wraz z ciałami poległych. Nie uznano tego ataku jako zbrodni wojennej gdyż w tym czasie Stuttgart był częściowo pokryty kamuflażem, choć w tym czasie nie był on uzbrojony a na pokładzie i burtach widniały znaki Czerwonego Krzyża. . Wymiary Długość między pionami 167,80 m Szerokość na owrężu 24 m Zanurzenie 7,56 m Wyporność 20500 DWT . Napęd Dwie maszyny parowe 3 cylindrowe. Statek posiadał cztery kotły parowe. Wyposażony w dwie śruby o stałym skoku . Uzbrojenie Brak . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku 17 m Głębokość na dnie 21 m<tekst z www.balticwrecks.com>21
SelectWicherORP Wicher - polski niszczyciel (według nazewnictwa okresu dwudziestolecia międzywojennego kontrtorpedowiec, z franc. contre-torpilleur) typu Wicher w służbie w Marynarce Wojennej od 1930 roku, pierwszy nowoczesny okręt II Rzeczypospolitej. W latach międzywojennych pełnił funkcję jednostki flagowej Dywizjonu Kontrtorpedowców, odwiedzając wiele zagranicznych portów z kurtuazyjnymi wizytami. Jako jedyny z polskich okrętów swojej klasy uczestniczył w początkowej fazie kampanii wrześniowej, 3 września 1939 roku został zatopiony przez niemieckie samoloty. <wiki> Wydawało by się, że wrak powinien być doskonale dostępny dla nurków z brzegu, niestety wysoki falochron skutecznie to uniemożliwia, zdani jesteśmy na przewoźników z Helu. Wrak spoczywa stosunkowo płytko 10-20m i jest mocno rozrzucony na dużej przstrzeni, najbardziej malownicze są części maszynowni, kotły, wały napędowe. Dokładne namiary gps 54:36:43,6:N i 18:46:51,1:E. <tekst z nur.of.pl>20
SelectORP GroźnyNazwa: Współrzędne: Głębokość: Groźny 54° 40′ 32" N 18° 40′ 53" E 18,5 m Nazwa GROŹNY Pozycja 54° 40’ 32,30"N 18° 40’ 53,80"E . Przebieg służby ORP GROŹNY Duży ścigacz okrętów podwodnych. Okręt typu BO (ros. bolszoj ochotnik) 122-bis. Przejęty przez MW PRL 15 grudnia 1957 roku. Wycofany z eksploatacji w 1971 r. Eksploatowany jako "DS-48" następnie zmieniony numer na 368. Okręt mógł przebywać na Bałtyku do 9 stopni Bf. Armator służba w Marynarce Wojennej PRL. . Wymiary Długość między pionami Lpp 52,00 m Szerokość na owrężu 6,40 m Zanurzenie 2,50 m Wyporność 350 t Załoga 55 osób . Napęd 3 silniki główne o mocy 808 kW (1100 KM) Prędkość maksymalna 21 węzłów Ekonomiczna 12 węzłów Zasięg przy 12 w. 2500 Mm Zapas paliwa 31,7 ton . Uzbrojenie Armata 85 mm 2 armaty plot. 37 mm 3 podwójnie sprzężone wkm 12,7 mm 2 rakietowe miotacze bomb głębinowych 2 rufowe zrzutnie bomb głębinowych 30 bomb głębinowych BMB-1 32 rakietowe bomby głębinowe 18 min morskich wz. 08/39 . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku 10,7 m Głębokość na dnie 18,5 m19
SelectŚlązak-MalutkaPozycja 54° 39? 00" N 18° 38? 00" E . Przebieg służby ORP ŚLĄZAK ex. M-103 ex. P-103 ex. 304 Okręt podwodny typu M (Malutka) seria XV-bis (M XV-bis), (projekt CKB-18 F. Połuszkin). Wydzierżawiony w listopadzie 1954 roku, zakupiony definitywnie w 1962 roku. Wcześniej wykorzystywany jako okręt podwodny we Flocie Bałtyckiej ZSRR. Zwodowany w 1949 roku, przejęty w 1954 roku. Podniesienie polskiej bandery listopad 1955. Opuszczenie bandery i wycofanie ze służby na początku lat 60-tych . Po wycofaniu przekazany do 41.Dywizjonu Okrętów Ratowniczych, planowany do celów ćwiczebnych jako "PN-01" . Jak na razie to są wszystkie informacje zgromadzone na tenat tego okrętu. Poprzednie nazwy taktyczne: M-103, P-103, 304. Wymiary Długość 49,50 m Szerokość 4,40 m Zanurzenie 2,6 m (dziób), 2,8 m (rufa) Wyporność 283/353 t . Napęd 2 silniki Diesla typu 11-D o mocy 882 kW (1200 KM) 2 silniki elektryczne typu PG-17 o mocy 321 KW (436 KM) prędkości: na powierzchni 15,7 kn w zanurzeniu 7,8 kn zasięg 3000 nm przy 8 kn w zanurzeniu 90 nm załoga 31 ludzi . Uzbrojenie Działko 45 mm zdemontowane w na przełomie 1958/59 4 wyrzutnie torped 533 4 torpedy . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku: 27 m Głębokość na dnie 30,5 m <tekst z www.balticwrecks.com>30
SelectGroźny Groźny" dobrze znany przez nurków wrak zatoki gdańskiej i stosunkowo łatwy w eksploracji. Leży na głębokości 18 m, 2km od brzegu, brak prądów, brak sieci. Widoczność po ochłodzeniu się wody we wrześniu rewelacyjna 8-10m. Dokładne namiary gps 54:40:33,2:N i 18:40:53,5:E <tekst z nur.of.pl> Historia Groźnego: ORP Groźny był to duży ścigacz okretów podwodnych radzieckiego projektu 122bis (nazywanego BO - Bolszoj Ochotnik, w kodzie NATO Kronstadt), zbudowany w ZSRR. Razem z 7 innymi okrętami tego typu zostal wydzierżawiony przez Polske od ZSRR. Wszedł do służby w Polskiej Marynarce Wojennej 15 grudnia 1957 roku. Pierwotnie nosił znak burtowy DS-48 (skrót od "duży ścigacz"), nastepnie "368". Wycofany ze służby między 1969 a 1970 r. Był pierwszym polskim okrętem o tej nazwie. Wrak został zatopiony w pobliżu portu w Jastarni na pozycji w celach szkoleniowych dla pletwonurków wojskowych.<tekst z www.neptun-siesta.gda.pl> 18
SelectKujawiakPozycja 54° 41? 36"N 18° 33? 30"E . Przebieg służby ORP KUJAWIAK ex. M-104 ex. P-104 ex. 305 Okręt podwodny typu M (Malutka) seria XV-bis (M XV-bis), (projekt CKB-18 F. Połuszkin). Wydzierżawiony w pierwszym okresie służby, zakupiony definitywnie w 1962 roku. Wcześniej wykorzystywany jako okręt podwodny we Flocie Bałtyckiej ZSRR jako M-246. Zwodowany w 1949 roku, przejęty w 1955 roku. Podniesienie polskiej bandery 27.05 1955. Opuszczenie bandery i wycofanie ze służby XII.1966 Poprzednie nazwy taktyczne: M-104, P-104, 305. Wymiary Długość 49,50 m Szerokość 4,40 m Zanurzenie 2,6 m (dziób), 2,8 (rufa) Wyporność 283/353 t . Napęd 2 silniki Diesla typu 11-D o mocy 882 kW (1200 KM) 2 silniki elektryczne typu PG-17 o mocy 321 KW (436 KM) prędkości: na powierzchni 15,7 kn w zanurzeniu 7,8 kn zasięg 3000 nm przy 8 kn w zanurzeniu 90 nm załoga 31 ludzi . Uzbrojenie Działko 45 mm zdemontowane w na przełomie 1958/59 4 wyrzutnie torped 533 4 torpedy . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku: wystaje kiosk Głębokość na dnie 5 m<tekst z www.balticwrecks.com> 5
SelectMunin-TrałowiecPozycja 54° 36? 07,20" N 018° 47? 25,10" E . Przebieg służby MUNIN Okręt wojenny używany przez Reischmarine i Kreigsmarine Okręt niemiecki klasy Hilfsminensuchboot, przebudowany z trawlera rybackiego oznaczenie S/fi (Fichdamper). Statek zamówiony jako S/fi Ditmar Koel w stoczni H.C. Stulcken Sohn w Hamburgu, numer budowy 491, przez firmę Hansa HF. Przejęty przez Kaiserliche Marine 08.12.1915. Zwodowany 22.03.1916. 12.07.1916 ? 1 Handelschutz Flotille, Hfl (Halfflotille) pod oznaczeniami : H (Hs) - 8 15.08.16 - H (Hs) - 7 01.09.16 - H (Hs) - 8 22.03.17 - H (Hs) - 9 20.08.17 - H (Hs) - 12 06.11.17 - H (Hs) - 7 do końca 1917 2 Hfl - 64 19118 9 Geleit Flotille, Hfl. 08.04.1919 jako Ditmar Koel (S/fi) pływa dla Hansa HF, pod oznaczeniem HH 68, 12.05.25 ? SD 147, 1927 przedłużony do 268 BRT, 14.01.1931 ? HC 228, odkupiony przez Kreigsmarine w 1936, 08.09.1937 - Hilfsminensuchboot Munin, przebudowany na okręt szkolny w 1938, 01.04.1939 - Befehlschaber der Sicherung Ostsee (BSO) Schulflotolle, 10.1942 - DPr 07, 01.10.1943 - Vs 304 Zatonął po kolizji 18.03.1945 jako Vs 304. Więcej informacji w dziale Artykuły. . Wymiary Długość 41,52 m Szerokość na owrężu 7,38 m Zanurzenie 2,90 m Wyporność 286 BRT . Napęd jedna trzy cylindrowa, trój stopniowa maszyna z jedno cylindrowym kotłem jedna czterołopatowa śruba o średnicy 2,60 m Prędkość maksymalna 9 kts . Uzbrojenie 1 działo 10,5 cm 1 działko 3,7 cm 2 działka 2,0 cm . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku 32,5 m Głębokość na dnie 42 m<tekst z www.balticwrecks.com> 40
SelectDelfinJeden z piękniejszych wraków zatoki gdańskiej"Delfin" (20 m) zrobił na nas ogromne wrażenie. Niezbyt długi, (ok. 50m) dobrze zachowany kadłub i część nadbudówki. Wprawdzie woda w tym dniu nie była zbyt przejrzysta ok. 5m ale za to sam wrak umożliwia wpłynięcie do środka. Można wpłynąć w korytarz (galerie) dalej do pomieszczeń w kadłubie i wypłynąć innym wyjściem. Nadbudówka daje również możliwość przepłynięcia przez drzwi. Dokładne namiary gps 54:38:50,9:N i 18:36:10,3:E <tekst z nur.of.pl>20
SelectZawisza Czarny Pozycja 54° 40? 06" N 018° 34? 42" E . Przebieg słuzby Ex. Petera, Harcerz, Zawisza Czarny, Schwarzeir Husar Pierwszy duży jacht morski należący do Związku Harcerstwa Polskiego. Został zakupiony w Dani w 1934 roku i używany do czasu wybuchu II wojny światowej. Był to drewniany szkuner szwedzkiej produkcji "Petrea", zbudowany w 1901 roku w I.E. Holma, A.K. Gustafssonsa, Raa, Szwecja ? solidny żaglowiec, dostosowany do żeglugi podbiegunowej. Został zakupiony w całości ze składek społecznych, wyremontowany i przerobiony na statek szkolny systemem gospodarczym prawie w całości przez harcerzy i studentów, którzy również później na nim pływali. Głównym inicjatorem powstania "Zawiszy" był Witold Bublewski - kierownik Harcerskich Drużyn Żeglarskich, a komendantem aż do wojny był gen. Mariusz Zaruski. "Zawisza" był wówczas największym skautowym żaglowcem. W czasie wojny, do 1943 r. używany przez Niemców jako "Schwarze Husar", został przez nich w końcu porzucony i niszczał. Po odnalezieniu po wojnie, sprowadzony do Gdyni nie nadawał się już do remontu i w 1949 r. został odholowany i zatopiony na wodach Zatoki Puckiej. "Zawisza Czarny" był drewnianym trzymasztowym szkunerem gaflowym. . Wymiary Długość 37,6 m Szerokość 8,1 m Wysokość 27 m Zanurzenie 3,1 m Wyporność 395 BRT Załoga 52 osoby . Napęd Trój masztowy szkuner o powierzchni żagli 432 m? . Uzbrojenie Brak . Głębokości Najmniejsza głębokość na wraku m Głębokość na dnie 8 m <tekst z www.balticwrecks.com>8
SelectJastarnia - okolice portu Nurkowisko z brzegu , niewysoka ścianka max głebokość 5 m , na 2 metrach boja w toni Idealne miejsce na ćwiczenia :) 5